سال ۲۰۲۶ به عنوان یکی از مهمترین سالها در تاریخ بوگاتی ثبت خواهد شد؛ چرا که این شرکت نهتنها در حال خروج از گروه فولکسواگن است، بلکه به دوران پیشرانه باسابقه W16 خود نیز پایان میدهد. نود و نهمین و آخرین دستگاه از مدل «میسترال» (Mistral)، نقطه پایانی بر مسیر این موتور ۸.۰ لیتری مجهز به چهار توربوشارژر است؛ موتوری که اولین بار در سال ۲۰۰۵ با مدل ویرون وارد خط تولید شد. این رودستر، آخرین خودروی جادهای ساخت کارخانه مولشایم است که از این پیشرانه ستودنی بهره میبرد؛ پیشرانهای که نیروبخش مدل «بولاید» (Bolide) نیز بود؛ یک هیولای وحشی که تولید آن به ۴۰ دستگاه محدود شده بود و ساخت همگی آنها تا نوامبر ۲۰۲۵ به پایان رسید.
آخرین میسترال به شایستگی «آخرین در نوع خود» (The Last of Its Kind) نامگذاری شده و از رنگآمیزی دوگانه مرواریدی (Pearl) و درخشان (Sparkle) بهره میبرد. این رودستر نیز مانند ۹۸ خودروی پیش از خود، در اصل یک نسخه منحصربهفرد (One-off) است؛ چرا که بوگاتی از مشتریان ثروتمند خود دعوت میکند تا خودروهایشان را تا ریزترین جزئیات شخصیسازی کنند. خریدار این آخرین مدل مجهز به موتور W16، برای فضای داخلی رنگهای مگنولیایی و کربن خاکستری مات را انتخاب کرده است؛ جایی که امضای «اتوره بوگاتی» روی پشتسریها، رکابهای آلومینیومی درها و حتی پوشش داخلی کاور موتور خودنمایی میکند.
تستهای پیش از تحویل
آخرین نمونه از میسترال نیز مانند تکتک نسخههای دیگر، پیش از تحویل تحت ۲۴۸.۵ مایل (۴۰۰ کیلومتر) تست و آزمایش قرار گرفت. هر کدام از این رودسترها قبل از اینکه به مالک قانونی خود تحویل داده شوند، در یک باند پرواز در فرودگاه کولمار در شمال شرقی فرانسه، به سرعت ۱۸۶ مایل بر ساعت (۳۰۰ کیلومتر بر ساعت) رسیدند. بوگاتی با وسواس فراوان، سه راننده تست بسیار ماهر را انتخاب کرد تا میسترال را به چالش بکشند و مطمئن شوند که هر خودرو با استانداردهای سختگیرانه این برند مطابقت دارد.
شکستن رکورد جهانی سرعت
بوگاتی زمانی گفته بود که دیگر به دنبال جابهجا کردن رکوردها نیست، اما در نوامبر ۲۰۲۴، میسترال ۵ میلیون یورویی عنوان سریعترین خودروی روباز (کابریو) تولیدی جهان را از آن خود کرد. در این آزمایش، «اندی والاس» پشت فرمان نسخه اختصاصی رکورددار جهان (W16 Mistral World Record Car) نشست و در پیست آزمایشی ATP پاپنبورگ آلمان به سرعت ۲۸۲ مایل بر ساعت (۴۵۳.۹۱ کیلومتر بر ساعت) دست یافت.
آینده بوگاتی چه خواهد بود؟
در مورد آنچه در آینده در انتظار ماست، بخشی از پاسخ را میدانیم. در اوایل همین ماه، بوگاتی از کارخانه جدید خود به نام «لا مانیوفکتور» (La Manufacture) رونمایی کرد؛ سازهای جدید که توانایی ساخت تا ۲۰۰ خودرو در سال را دارد. منطقی است اگر فرض کنیم مدلهایی فراتر از «توربیون» (Tourbillon) نیز در نهایت در آنجا ساخته خواهند شد، چرا که تولید این خودروی جدید با موتور V16 تنها به ۲۵۰ دستگاه محدود شده است. تولید این هایپرکار هیبریدی با موتور تنفس طبیعی ساخت کازورث (Cosworth) هنوز آغاز نشده است، زیرا این شرکت در حال حاضر مشغول تجهیز و آمادهسازی کارخانه جدید است.
برنامه سولیتیر (Programme Solitaire)
اگرچه بوگاتی ساخت خودروهای تولید انبوه جدید با موتور W16 را متوقف کرده است، اما ابرثروتمندان همچنان میتوانند از طریق «برنامه سولیتیر» سفارش ساخت چنین خودروهایی را بدهند. این یک ابتکار ویژه برای تولید نسخههای بسیار محدود (Few-offs) و حتی تکنسخه (One-offs) بر پایه مدلهای موجود است؛ شبیه به کاری که شرکت پاگانی سالهاست با مدل زوندا انجام میدهد. سالانه تنها دو خودرو تحت این برنامه ساخته خواهد شد و تاکنون شاهد معرفی چند پروژه بر پایه شیرون بودهایم: مدل «برویار» (Brouillard) و مدل «افکیپی هومژ» (FKP Hommage) که با الهام از ویرون ساخته شده است.
منبع: Motor1