اکثر خودروهای برقی رایج در جادههای امروز، به موتورهای سنتی «شار شعاعی» (Radial Flux) متکی هستند. در این ساختارها، نیروهای مغناطیسی مانند پرههای چرخ دوچرخه رو به بیرون رانده میشوند. مرسدس با ریسکی بزرگ روی فناوری «شار محوری» (Axial Flux)، در حال فاصله گرفتن از این استاندارد رایج در صنعت است.
تا پیش از دهه ۱۹۷۰ و دهههای پس از آن بود که آیرودینامیک واقعاً جایگاه اصلی خود را در جهان خودرو پیدا نکرد. در همین دوران بود که آیرودینامیکِ «اثر زمینی» (Ground Effect) ورزش فرمول یک را متحول کرد و همزمان، پانلهای بدنه صاف، شیشههای همسطح با بدنه (Flush-mounted) و طراحیهای آیرودینامیک «کامبک» (Kammback) در خودروهای بازار انبوه رایجتر شدند.
