بی ام و با رونمایی از جدیدترین دست‌پرورده خود یعنی M Concept Neue Klasse، هیجان زیادی در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز (Le Mans) به پا کرد. این خودروساز آلمانی به‌طور رسمی این خودرو را یک «نگاه اکتشافی» به مسیر طراحی مدل‌های پرفورمنس و اسپرت آینده توصیف می‌کند؛ اما در واقعیت، ما دقیقاً می‌دانیم که این خودرو نماینده چیست: این کانسپت در حقیقت یک پیش‌نویس تقریباً آماده‌به-تولید و با تغییرات جزئی از مدل الکتریکی M3 است. شایعات حاکی از آن است که این خودرو ممکن است با نشان i3M رسماً وارد نمایندگی‌ها شود، اما بدون شک، پرچمدار و پیش‌گام بخش پرفورمنس بی ام‌ و (بخش M) در انتقال به عصر خودروهای الکتریکی است.

برای اینکه علاقه‌مندانِ سنتی خودرو از این تغییر بزرگ شوکه نشوند، هماهنگ‌کنندگان رسانه‌ای بی ام و در یک اقدام استراتژیک، این نمونه اولیه کم‌ارتفاع و قرمزِ درخشان را برای عکس‌های رسمی در کنار یک نسخه نمادین از E30 M3 پارک کردند. این ترفند بازاریابیِ هوشمندانه تلاش می‌کند تا قهرمان آنالوگ، سبک‌وزن و کلاسیک دهه ۱۹۸۰ را به یک ماشین سنگین‌وزن، باتری‌محور و تحت کنترل کامپیوتر متصل کند؛ هرچند که برقرار کردن این ارتباط به چاشنی قدرتمندی از قوه تخیل نیاز دارد! شاید برای متعصبینِ این برند سخت باشد که نشان «i» را روی خودرویی بپذیرند که تاریخچه‌اش به موتورهای درون‌سوز با دور موتور بالا گره خورده است، اما بی ام و می‌خواهد به عموم مردم نشان دهد که روح مهندسیِ متمرکز بر پیست، در برقی‌های مدرن نیز زنده است.

طراحی ظاهری و بدنه

از نظر بصری، این کانپست جدید ساختار اصلی کابین و خط سقف خود را از سدان استاندارد i3 وام گرفته است که چندی پیش معرفی شده بود. اما شباهت‌ها دقیقاً همین‌جا به پایان می‌رسد؛ چرا که مهندسان بخش پرفورمنس مشخصاً زمان زیادی را صرف بازطراحی بقیه بخش‌های بدنه کرده‌اند. این کانسپت دارای گلگیرهای برآمده در جلو و عقب است که به طرز چشمگیری عرض کلی خودرو را افزایش داده‌اند. سپرهای سفارشی جلو و عقب شامل ورودی‌های هوای عظیمی برای خنک‌کاری هستند که در طراحی آن‌ها از قایق‌های مسابقه‌ای چندبدنه (کاتاماران) الهام گرفته شده است. به جای چراغ‌های جلوی سنتی، در نمای جلو از پورت‌های ال‌ای‌دی مکعب‌شکلی استفاده شده که این برند آن‌ها را «چراغ‌های پیست» (track lights) می‌نامد. در بخش عقب نیز یک اسپویلر برجسته دم‌اردکی (ducktail) برای مدیریت جریان هوا تعبیه شده است.

این نمونه اولیه با یک پوشش رنگ متالیک خیره‌کننده به نام «قرمز مونزا» (Monza Red) آراسته شده و قطعات آیرودینامیکی تیره، تضاد بصری شدیدی ایجاد کرده‌اند. بی ام و اسپلیتر جلو، رکاب‌های جانبی، دیفیوزر عقب، هواکش روی کاپوت و سقف را به جای فیبر کربن استاندارد، کاملاً از مواد الیاف طبیعیِ بدون روکش ساخته است. چراغ‌های دی‌لایت زرد رنگ و چشمگیر در بخش جلو می‌درخشند که ادای احترامی مستقیم به خودروهای مسابقات استقامت است. این خودرو روی رینگ‌های قفل‌مرکزی (سنترلاک) آماده پیست سوار شده که با کمبر منفیِ زیاد تنظیم شده‌اند (در این حالت بالای چرخ‌ها به سمت داخل زاویه دارد تا چسبندگی خودرو در پیچ‌ها بهبود یابد). عریض‌تر شدن فاصله بین چرخ‌ها و سیستم تعلیق کم‌ارتفاع، این استایل تهاجمی را تکمیل کرده است.

طراحی داخلی و کابین

تمِ متمرکز بر پیست مستقیماً به داخل کابین نیز کشیده شده است. داشبورد ساختار اصلی i3 استاندارد را حفظ کرده است – از جمله صفحه نمایش عریض Panoramic iDrive که در لبه پایینی شیشه جلو امتداد یافته است – اما بقیه فضای داخلی کاملاً حس و حال یک پیست مسابقه را تداعی می‌کند. سرنشینان روی چهار صندلیِ مسابقه‌ای (باکت) مجزا سفت و محکم می‌نشینند که با چرم ممتاز مرینو (Merino) روکش شده‌اند. هر صندلی مجهز به یک کمربند ایمنی پنج‌نقطه‌ای حرفه‌ای است.

طراحان یک قفسه حفاظتی (رول‌کیج) ساختاری را در بخش عقب کابین نصب کرده‌اند و روی آن را با چرم جیرِ باکیفیت و تیره نوبوک (Nubuck) پوشانده‌اند که کاملاً با مواد به‌کاررفته در غربیلک فرمان و پانل‌های داخلی درها مطابقت دارد.

مشخصات فنی و پیشرانه

زیر این بدنه عریض و درخشان، موضوع اصلی بحث قرار دارد: یک سیستم پیشرانه مجهز به چهار موتور الکتریکی به نام BMW M eDrive. این سیستم، قطعات الکترونیکی نسل ششم Neue Klasse را به طور ویژه برای خودروهای الکتریکی با بالاترین سطح عملکرد این شرکت بهینه‌سازی کرده است. نمایندگان کارخانه از اعلام ارقام رسمی اسب‌بخار خودداری کردند، اما به راحتی می‌توان تخمین زد که خروجی ترکیبی این سیستم چیزی بین ۷۱۰ تا ۱,۰۱۴ اسب‌بخار متری (PS) – معادل تقریباً ۵۲۲ تا ۷۴۶ کیلووات – خواهد بود. نسخه اولیه توسعه‌یافته این فناوری که در سال ۲۰۲۵ تست شد، گشتاور چرخ مبهوت‌کننده ۱۷,۹۹۰ نیوتن‌متر را ارائه داده بود!

یک سیستم کنترل الکترونیکی به نام BMW M Dynamic Performance Control این موج عظیم از قدرت را مدیریت می‌کند. این نرم‌افزار به عنوان بخشی از یک سیستم پردازش مرکزی عمل می‌کند که مهندسان به آن لقب «قلب تپنده شادی» (Heart of Joy) داده‌اند. این فناوری به خودرو اجازه می‌دهد تا قدرت و فشار ترمز را به صورت مستقل به هر چرخ توزیع کند که از نظر تئوری باید چابکی و دقت بی‌نظیری را در پیچ‌ها ارائه دهد.

یک بسته باتری غول‌پیکر با ظرفیتی فراتر از ۱۰۰ کیلووات‌ساعت، انرژی این چهار موتور را تأمین می‌کند. این پکیج از سلول‌های باتری استوانه‌ای پیشرفته ساخته شده و بر پایه یک معماری ۸۰۰ ولتی کار می‌کند تا سرعت شارژ بالا و مسافت‌های رانندگی طولانی را پشتیبانی کند. نکته جالب اینجاست که محفظه باتری به طور مستقیم به محورهای خودرو پیچ شده است تا استحکام ساختاری بدنه را افزایش دهد.

استراتژی پیشرانه متکثر

خریداران سنتی بی ام و M که هنوز آماده انتقال به خودروهای تمام الکتریکی نیستند، می‌توانند یک نفس راحت بکشند. این سازنده آلمانی قصد دارد یک استراتژی پلتفرم چندگانه‌سوز را برای M3 جدید اجرا کند. هنگامی که نسخه تولیدی این خودرو در حدود سال ۲۰۲۷ رسماً وارد بازار شود، تک‌بعدی نخواهد بود. بی ام و برنامه دارد تا نسل بعدی و بنزینیِ ۶ سیلندر با سیستم هیبریدی ملایم (Mild-hybrid) را برای جانشینی M3 فعلی، دقیقاً در کنار مدل پرچمدار الکتریکی جدید تولید کرده و به فروش برساند.

فرانسیسکوس فن میل (Franciscus van Meel)، رئیس هیئت مدیره شرکت BMW M GmbH، تأکید کرد که حتی در عصری که خودروهای برقی دست بالا را دارند، این شرکت به سنت خود در انتقال مستقیم نوآوری‌های اتومبیل‌رانی به خودروهای جاده‌ای و قانونی ادامه خواهد داد. این رویکرد دوگانه تضمین می‌کند که رانندگان می‌توانند منبع قدرت مورد علاقه خود را انتخاب کنند و در عین حال از طراحی به‌روزشده و معماری دیجیتال نسل بعدی لذت ببرند. اگرچه خرید یک M3 بنزینی در آینده کمی عجیب به نظر خواهد رسید – چرا که می‌دانید دیگر بالاترین مدل این سری نیست – و برای داشتن نسخه اصیل و «اصلِ جنس»، باید به سراغ مدل الکتریکی بروید.

منبع: Arenaev